Rust zacht lieve Sophietje..

Gisteren zat Sophietje nog bij mij op de bank, gezond en wel. Vanmiddag leek zij zich steeds een beetje af te zonderen van de andere ratjes om rustig in een hoekje te kunnen slapen. Met haar ruim 2 jaar wist ik dat het er een keertje van zou komen, maar ze was nog zo mooi, levendig en gezond, samen met Veolia mijn eerste ratje.Voor het slapen gaan keek ik in de kooi en zag ik Sophietje nog steeds stilletjes in een hoekje liggen, dus pakte ik haar even bij mij. Ze ademde nog maar stilletjes en kreunde steeds zachtjes. Ze bewoog nauwelijks, haar oogjes waren dicht maar ze was wel nog warm. Ik heb haar bij mij laten liggen in de hoop dat ze warm zou blijven en misschien nog wakker zou worden. Op een gegeven moment kreeg ze echter stuiptrekkingen, kreunde en toen was ze weg, mijn lieve Sophietje .

Ik kan mij niet voorstellen dat ik morgenochtend in de kooi ga kijken, en mijn knuffeltje er niet in ligt..